در سفر به عربستان و دبي اين مسئله برايم به صورت سوال مطرح بود كه چرا در شرايطي كه بيكاري در حوزه خليج فارس و خاورميانه زياد است و اين بيكاران همه عرب هستند و قرابت زباني و فرهنگي خوبي با مردم عربستان و دبي دارند، بازهم نيروي كار از آسياي جنوبي و جنوب شرقي جذب اين كشورها مي شود؟

پاسخ به اين سوال را اخيرا پيدا كردم: تا قبل از جنگ اول خليج فارس اكثر نيروي كار در كشورهاي نفتي از منطقه تامين مي شد. در كويت نيروي كار همه فلسطيني ها بودند چرا كه حاكمان كويتي اين اقدام را نوعي حمايت از مردم مظلوم فلسطين مي دانستند. با حمله صدام به كويت اين فلسطيني ها كه بخش بزرگي از جامعه كويت شده بودند متفقا از صدام حمايت كردند. بقيه داستان معلوم است. با شكست صدام و بازگشت حاكمان كويت حكم اخراج همه آنها رقم خورد. اين مسئله هشداري براي همه حاكمان منطقه گرديد و آنها سياست هاي جذب نيروي كار خود را به اتفاق تغيير دادند.

  
نویسنده : ali ; ساعت ۸:۳٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٢/۱